De "Tiangong" China's SpaceStations
en de "Chang'e" maan missies.

(Wordt China nummer 1 in de ruimte ?
Ze laten steeds vaker hun technologische spierballen zien)

Deze Website over de Chinese ISS is nog in ontwikkeling.
In de loop van de tijd zullen er meerdere
onderwerpen aan de orde worden gesteld.
**********

Klik op de foto voor een YouTube filmpje over de bouw van Tiangong-3

Tiangong-3 
(Let op het aantal segmenten van de zonnepanelen per module,  deze verschillen met de voorgaande missies.)
Observing of the Chines Space Station
Tiangong can be spotted with the naked eye !! click here

Inleiding

Over o.a. namen van Chinese ruimtevaartuigen
Tianhe (basismodule, core-module)............ met de CZ-5B rocket
Shenzhou (bemanning, crew vehicle)  -12/-13/-14/-15...... met de CZ-2F rockets
Tianzhou (vracht, cargo ship)  -2 /-3/-4/-5 (TCM)......  met de CZ-7 rockets
Wentian en Mentian (onderzoeksstations).......   met de CZ-5B rocket
Xuntian (ruimtetelescoop)
Lyappa (montage arm)
------------------

Wat ging er aan vooraf

In maart 1986 stuurden 4 hooggeplaatste technologen, een voorstel naar hoge partij- en regeringsleiders,
waaronder Deng Xiaoping met als titel:
"Recommendations Concerning Research to Keep Pace with Foreign Strategic High Technology Development"
De later bekende 863-programma. Het meest ambitieus wetenschappelijk en technologisch plan.
In oktober 1986 werd een bemande ruimtevlucht in dit programma opgenomen.
In februari 1987 werd het "863 Space Expert Committee" opgericht.
En op 21 september 1992 werd de  bemande ruimtevluchtprogramma (Project  921) goedgekeurd.
1993 werd de opdracht verstrekt, om een ontwerp van een ruimtestation te maken.
Drie expertgroepen gingen hiermee aan de slag. (Comprehensive, Space Station en Heavy Launch Vehicle).
Er werden vervolgens 3 voorstellen gepresenteerd.
In 1996 werd het plan voor de ontwikkeling van een ruimtelaboratorium en ruimtestation ondertekend.
Men ging vervolgens doelgericht en voortvarend aan de slag, met als resultaat, dat
in juli 2011 het lanceringscampagne begon van de TIANGONG-1  ruimtelaboratorium.
Ook startte toen de SHENZHOU-8 ruimtevaartuig (zonder bemanning).
Maar helaas, september 2011 werd de Taingong-1 missie vertraagd.
De CZ-2C draagraket slaagde er niet in, zijn nuttige lading in de geplande baan te brengen,
daar de 2e trap van de raket motorstoring opliep. 
De verdere ontwikkeling van de Tiangong-1 liep daardoor vertraging op.
Op 29 september 2011 werd Tiangong-1, bovenop de CZ-2F draagraket gelanceerd.


Lancering van de Tiangong-1 op 29-09-2011 met een CZ-2F (T1) draagraket
vanaf Pad 921 van het Jiuquan Satellite Launch Center (21:16 CST)
foto van Lintao Zhang

Het rendez-vous docking systeem moest uitgeprobeerd worden en daarvoor werd er
op 1 november 2011 de Shenzhou-8 gelanceerd. Na 5 omloopmanoeuvres in 44 uur tijd,
bereikte het ruimtevaartuig de Tiangong-1 op 52 km. afstand.
De missies Shenzhou 5, 6 en 7 hadden geen koppelingen met een ruimtestation.
Op 2 november kwam er een eerste automatische contact en  op 14 november werd er een
ontkoppeling gerealisseerd, die daarna nog eens gevolgd werd met een automatische koppeling.
Daarna verliet Shenzhou-8 de Tiangong-1 en lande op 17 november 2011.
De eerste koppeling met ruimtevaarders aan boord vond plaats met de Shenzhou-9.
Op 16 juni 2012 werd de Shenzhou-9 gelanceerd met 3 ruimtevaarders,
waaronder de eerste Chinese vrouwelijk astronaut Liu Yang. Via de automatische piloot
en met de hand vonden de koppelingen plaats. Regelmatig werd daarbij losgekoppeld en
vanaf kleinere en grotere afstanden weer kontakt gemaakt met de Tiangong-1.
Op 29 jumi 2012 kwam de capsule met de 3 astronauten door de sterke wind,
16 km van het beoogde landplaats terug op Aarde.
Vervolgens zien we op 11 juni 2013 Shenzhou-10 met 3 astronauten op weg naar
de Tiangong-1 Twee dagen later, begon het ruimtevaartuig zijn rendez-vous docking-reeks.
De vrouwelijke astronaut Wang Yaping, gaf op 20 juni 2013 een les aan Chinese scholieren
live op de televisie vanuit het ruimtestation tijdens een baan om de Aarde. Een unieke gebeurtenis.
Op 25 juni verliet de bemaning het ruimtestation Tiangong -1 en verzegelden ze het luik.
Kort na de ontkoppeling voltooide Shenzhou-10 een 180 gr. manoeuvre om Tiangong-1,
die ongeveer 2 uur in beslag nam. Op 26 juni 2013 werd er veilig geland in Binnen-Mongolie.
Tiangong werd ontworpen voor een operationele levensduur van 2 jaar.
Na 2013 werd het ruimtestation in een slaaptoestand gezet. Men ging daarna onderzoeken,
wat de levensduur van de belangrijkste componenten zouden kunnen zijn.
Op 21 maart 2016 verloor men het contact met Tiangong-1 en dit betekende,
dat het ruimtestation ongecontroleerd op Aarde zou neerstorten.
De terugkeer liep met een sisser af. Op 2 april 2018 kwamen er brokstukken terecht in de Grote Oceaan.


Tiangong-1 kwam in brokstukken neer in het zuidelijk gedeelte van de Grote Oceaan.



Gebied met mogelijke brokstukken.


Op 4 mei 2017 verklaarde China aan de VN, dat Tiangong-1 buiten werking was,
maar nog wel functioneerde.

15 september 2016 werd de opvolger Tiangong-2 gelanceerd.
Shenzhou-11 vertrok daarna met 3 taikonauten op 17 oktober 2016 naar Tiangong-2.
Op 18 november 2016 keerden ze weer terug op Aarde.
De koppeling met de Tiangong-2 module verliep succesvol.
Volgens planning verbrande Tiangong-2 op 19 juli 2019 in de dampkring boven de Grote Oceaan.

 



------------------------
  The Shenzhou missions met 'taikonauts'.





Wang Yaping (geb. 27-01-1980)
In 2013 werd zij de 2e Chinese vrouw in de ruimte (na Liu Yang in 2012)
Haar eerste vlucht was met de Shenzhou-10
Ze is moeder van een 5 jarig dochtertje, waaraan ze beloofd heeft
om sterren voor haar mee terug te nemen.
Wang Yaping is de eerste Chinese vrouw die een ruimtewandeling heeft gemaakt.
Het is de bedoeling, dat ze nu 6 maanden in de ruimte zal verblijven.

The Crewed Spacecraft
    De Ruimte Capsule Shenzhou bestaat uit 3 modules.
Een orbital module met eigen stuwraketten en stuursystemen
die zelfstandig in de ruimte kan blijven (afwijkend met een Sojoez)
Een descent module (Re-entry) voor terugkeer naar de Aarde
en een service module (Service) die ook als een ruimtestation kan fungeren.


  
Shenzhou - 12 en de logo is van Shenzhou-5


Shenzhou-12  (17-6-2021 till 16-9-2021)

 Bij terugkeer naar de Aarde kruipt de bemanning in de Re-entry module (descent module)
Dit middenstuk heeft een hitteschild. De Orbital module en de Service module verbranden daarna in de dampkring.

Opmerkelijk is wel, dat de Shenzhou lanceringen alleen kunnen plaatsvinden in de herfst en de lente
  van het Noordelijk halfrond, omdat de weersomstandigheden dan geschikt zijn voor de
 vier schepen, die als volgstations fungeren.

        
1 van de vier mobiele "Yuan Wang" volgstations (schepen)
Yuan Wang 1 is gestationeerd in de Gele Zee
Yuan Wang 2 ligt in de buurt van Frans Polynesie
Yuan Wang 3 ligt voor de kust bij Namibie
Yuan Wang 4 is gestationeerd ten Westen van Australie


Verbindingssatellieten Tianlian -1,-2,-3.


Tiangong-1
(2011-2018)
10,4 meter lang,
contact verloren en verdween in de Stille Zuidzee op maandag 2 april 2018
Gelanceerd in 2011
Doel om aanleg- en baanexperimenten uit te voeren.
In feite zou hij in 2017 terugkeren, maar dit is vertraagd, was waarschijnlijk
niet meer onder controle. Chinese media spraken dit tegen.

Tiangong-2
(2016-2019)


Gelanceerd in september 2016 vanuit de Gobi-woestijn (ruimtevaartcentrum in Jiuguan
kwam op 19 juli 2019 terug naar de Aarde ten Oosten van Nieuw-Zeeland
Ze was bedoeld om 2 jaar een baan om de Aarde te blijven.
Deze was geavanceerder dan de Tiangong-1
2 astronauten brachten 30 dagen aan boord door nadat ze met het ruimtevaartuig
Shenzhou-11 waren aangemeerd en weer zijn vertrokken.


Shenzhou-11

Ze was uitgerust met een loopband en een koelkast.
De ruimtevaarder keerden in november 2016 terug naar de Aarde.
Ook werd voor het eerst een vrachtruimteschip gelanceerd (Tiangzhou-1)
om Tianong-2 automatisch van brandstof te voorzien (20 april 2017).
=====================

En waar zijn we nu, oktober 2025 ?

Tiangong-3 (YouTube link)
(2021-xxxx)



Dit ruimtestation bestaat nu uit 3 hoofd-modules van elk 22 ton, die alleen door de "Long March" raket CZ-5B in de ruimte gebracht kon worden.
Deze draagraket werd een mislukking in juli 2017 en daardoor is er vertraging opgetreden in dit project.
 De correcties en aanpassingen op de CZ-5 draag-raket, heeft een lange tijd in beslag genomen.
Een 2e testvlucht was succesvol en de raket viel terug in mei 2020 bij Ivoorkust.
Het ruimtestation dient straks ook als reparatiewerkplaats  voor de optische telescoop Xuntian.

Het Chinese ruimtestation wordt ook vaak het Tiangong-ruimtestation of gewoon "Tiangong" genoemd.
 Het moet niet worden verward met de veel kleinere Tiangong-1 en Tiangong-2 experimentele stations die in de jaren 2010 werden gelanceerd.

De Ruimtevrachtschepen Tianzhou (service modules)
Cargo Spacecraft


Tianzhou-2

Op 29 mei 2021 is het Tianzhou-2 vrachtschip succesvol gelanceerd, met de Long March 7 draag-raket.
(2x uitgesteld door problemen met de sprinklerinstallatie en een stroomstoring).
(Ondertussen is Tianzhou-3 op 20 september 2021 gekoppeld aan de Tianhe core module)
De Tianzhou heeft een 3-segments zonnepaneel en de Tiangong heeft er 4.
Ook heeft de Tianzhou 4 draaibare motoren en de Tiangong 2 heeft er 2.
Op 10 mei 2022 koppelde de Tianzhou-4 aan de Tianhe en op 9-11-2022 werd deze
losgekoppeld om plaats te maken voor de Tianzhou-5 die op 12 november-2022 in rekord tijd koppelde
aam de Tianhe.


Cargo Tianzhou-3 (20-9-2021 till 17-7-2022)


                  

              Cargo Tianzhou 4  (10-5-2022 till 9-11-2022)                                                                                         Cargo Tianzhou 5  (12-11-2022 till 5-5-2023)

Op 17 juni 2021 heeft de missie met Shenzhou-12 reeds plaatsvinden, om 3 astronauten
naar de Tiangong te brengen en gaan koppelen aan de "forward" ring.
(Ondertussen is deze missie zeer succesvol verlopen en is op 16 oktober 2021
Shenshou-13 gearriveerd bij Tiangong-3).

                       

                 Cargo Tianzhou 6 (10-5-2023 till .....)                                                                                                       Cargo Tianzhou 7 (17-1-2024 till 10-11-2024
 


                      

Cargo Tianzhou 8 (15-11-2024 till  / )                                                                                                        Cargo Tianzhou 9 ( ? - ? )


Core Module 1 Tianhe (Harmony of Heaven)


Tianhe




De Ruimtevaartuigen "Shenzhou"

  
Shenzhou-13
In de periode 15 oktober 2021 t/m 16 april 2022

   
Shenzhou-14
(13-11-2022)
Vanaf 5 juni 2022 is dit de 3e expeditie naar het Tiangong ruimtestation.
Later dit jaar komt daar nog de Shenzhou 15 (29-22-2023) bij.





Tianhe is tot nu toe bezocht door drie afzonderlijke driekoppige bemanningen.
 De meest recente, Shenzhou-14, arriveerde op 5 juni en zal toezicht houden op de komst
van Wentian en Mengtian, een andere 22-tons experimentmodule die gepland staat voor lancering in oktober.
De komst van de laatste zal het geplande T-vormige ruimtestation Tiangong voltooien,
hoewel China heeft gesuggereerd dat het dit ruimtestation later zou kunnen uitbreiden tot zes modules.

De twee wetenschappelijke modules, Wentian ("Zoek naar de hemel")
en Mengtian ("Dromen van de hemel"),
kunnen niet rechtstreeks aanmeren op hun geplande radiale poortlocaties.
 Daarom zal elke module een Russische Lyappa-robotarm dragen
- zoals de robotarm die ook op de Mir voor hetzelfde doel werd gebruikt -
om de module van de voorste poort naar zijn respectieve permanente
locatie op een radiale poort van Tianhe's te kunnen verplaatsen, de docking-hub.


Officiele tv-uitzending CCTV van de lancering van de Tianhe-module





 Module 2 Wentian (Quest for the Heavens)
LCM (Laboratory Cabin Module)
De module werd op 24 juli 2022 gelanceerd en gekoppeld aan stuurboord (rechts) t.o.v. de Tianhe module.
Op 25 juli om 02:03 UTC opende de bemaning van de Shenzhou 14 het luik en ging voor het eerst de module binnen.
De werkcabine van Wentian is verreweg de grootste enkelvoudig afgesloten cabine,
inclusief drie slaapruimtes en één sanitaire ruimte.
 Na het aanmeren zal het ruimtestation plaats kunnen bieden aan zes astronauten.
 Bijvoorbeeld wanneer de Shenzhou-15-missiebemanning de Shenzhou-14 zal ontmoeten
Naast de 22 interfaces heeft het Wentian-lab ook acht experimentele kasten gehuisvest.
 Men zal zich voornamelijk richten op de studie van de levenswetenschappen in de ruimte,
die de groei, ontwikkeling, genetica en veroudering van meerdere soorten planten,
dieren en micro-organismen onder ruimteomstandigheden kan ondersteunen.
Er zijn meer dan 10 onderzoeksrichtingen gepland
en er zijn meer dan 40 wetenschappelijke projecten opgezet voor Wentian.

De luchtsluiscabine heeft een unieke vorm - vierkant van buiten maar rond van binnen.
 Het is een "opgewaardeerde versie" van die in de kernmodule, die de "paskamer"
voor astronauten uitbreidt om in ruimtepakken te veranderen en zich voor te bereiden
op hun ruimtewandelingen, en een poort met een diameter van één meter,
waardoor dit een gemakkelijkere uitgang en toegang is voor de astronauten,
terwijl ze ook grotere apparatuur buiten buiten het ruimtestation kunnen brengen
Daarom wordt de luchtsluiscabine van Wentian het belangrijkste vertrekpunt
voor extravehicular activiteiten, terwijl de "oude" in Tianhe als back-up zal dienen.
Ondertussen zal met twee exit-entry-cabines de betrouwbaarheid aanzienlijk worden vergroot
en de veiligheid van de taikonauten in geval van nood tijdens extravehicular werken beter wordt gegarandeerd.





Module 3 Mengtian (Dreaming of the Heavens)
LCM (Laboratory Cabin Module)



Deze kaboratorium module is op 31 oktober 2022 gelanceerd en
op 3 november 2022 aan bakboord zijde (links) met een robotarm
definitief geplaatst aan de Tianhe module.
Dezelfde dag betraden de 3 taikonauten (Shenzhou-14) deze lab-module.
Na de komst van de Mengtian-labmodule heeft China nog een bemande ruimteprestatie in 2022.
Gepland voor eind 2022, zou de Shenzhou-15 bemande missie moeten lanceren en
aanmeren in de (enige overgebleven haven van het) Chinese ruimtestation-dockingknooppunt.
 Dit betekent dat er een tijdje 6 taikonauten op het Chinese ruimtestation zullen zijn,
net voordat de Shenzhou-14-bemanning terugkeert naar de aarde.


De nieuwe modules zullen ook extra communicatiemiddelen, voortstuwing, energieopwekking,
EVA en woonruimte bieden, waarbij het gebied toeneemt van de huidige
50 kubieke meter tot 110 kubieke meter nadat zowel Wentian als Mengtian op hun plaats zijn
(dit is een verdere verbetering van 15 kubieke meter op Tiangong-1 en Tiangong-2).

Enkele van de nu meest opmerkelijke voordelen zijn:

1) Het vermogen om continue communicatie tussen de grond en de CSS te onderhouden.
 Op dit moment communiceert de Tianhe-kernmodule >90% van de tijd met de grond
via de constellatie van Tianlian GEO-satellieten, maar de communicatieantenne wordt soms gemaskeerd
 (door de zonnepanelen, het stationslichaam, ...).
Deze dode zones voor communicatie zullen verdwijnen met de extra
communicatiemogelijkheden van de experimentele modules.

2) Met de nieuwe woonruimte in Wentian zal de capaciteit van het Chinese
ruimtestation toenemen tot 6 taikonauten tegelijk .
De normale bemanning zal 3 taikonauten blijven (en 6 tijdens de overdracht van de bemanning).
Een concreet gevolg van deze extra capaciteit is dat er na Shenzhou-14 continu taikonauts in de ruimte zullen zijn,
 terwijl de menselijke aanwezigheid op de CSS met tussenpozen was voor Shenzhou-12 en -13.

3) Wentian heeft een speciale luchtsluiskamer voor EVA's (extra-vehicular activity)
 en zal de luchtsluis vervangen van het multidocking-knooppunt,  dat werd gebruikt door de Shenzhou 13 taikonauts.

4) Wentian kan ook fungeren als een controlecentrum voor de CSS
 en fungeert als back-up systeem voor Tianhe-1 voor bepaalde belangrijke platforms.

5) Mengtian en Wentian hebben enorme 30 meter lange zonnepanelen,
 die het grootste deel van de kracht van de voltooide CSS zullen leveren.
 De Tianhe-1-zonnepanelen, die ongeveer 18 meter lang zijn, zullen t.z.t. door de robotarm
 opnieuw worden ingezet en worden geïnstalleerd op de eindpunten van de Mengtian- en Wentian-modules.


Mengtian




Wentian

6) Wentian zal ook zijn eigen (kortere) robotarm hebben voor experimenten,
 die kan aansluiten bij een grotere 10 meter lange robotarm die al op Tianhe-1 aanwezig is.
Deze laatste wordt gebruikt tijdens EVA's, om zwaar materieel te verplaatsen,
 ruimtestationmodules te helpen van de ene plaats naar de andere te gaan
 en de buitenkant van het ruimtestation te bewaken (met camera's aan de arm,
zoals de onlangs geïnstalleerde panoramische camera vervaardigd door SAST Instituut 804).

7) De arm op Wentian is ongeveer 4-5 m lang en kan afzonderlijk van de langere arm op Tianhe-1 werken,
 meestal voor gebruik in experimenten die worden uitgevoerd in de Wentian-module,
 of kan anders worden gecombineerd tot één enkele arm van 15 m
Met zeven vrijheidsgraden heeft de set een hogere precisie en flexibiliteit om kleine
 en middelgrote apparatuur te kunnen "grijpen",
en is in staat tot meer delicate handelingen dan de grotere robotarm met de Tianhe-module.

De systemen voor het combineren van de twee
armen zal worden geïnstalleerd tijdens een recente EVA, uitgevoerd door Shenzhou-13.
En er zijn 22 standaard adapters (zilveren vierkantjes) om de payloads te hosten.
Er is een adapter geïnstalleerd (转接件) die een directe verbinding tussen de twee armen mogelijk maakt.
 Een ophangsysteem (悬挂装置) werd ook permanent geïnstalleerd
op de kleine cilindrische module van het ruimtestation.

Wanneer beide armen afzonderlijk werken (wat betekent dat de adapter niet wordt gebruikt),
zal de adapter worden "opgeslagen" op het ophangsysteem.

===========

Multi-Purpose Logistics Modules

Opvallend is, dat China dezelfde bouwwijze van Multifunctionele rekken toepast
als in het NASA ISS ruimtestation. Ze worden NASA MPLM's genoemd, ofwel
Multi-Purpose Logistics Modules.

  Vanwege het bovenstaande, even een kritische noot:
a) heeft CHINA patenten geschonden,
b) zijn er door China intellectuele eigendommen gestolen.
c) of door spionage hoogwaardige technologien kunnen gaan gebruiken ?

Welke informatie en kennis heeft China van Rusland en de VS "geleend" ?
Maar dan wel met aanpassingen en verbeteringen. (Info via onderstaande links)
De raketmotor (Rusland) YF100
Het dockingsysteem "APAS" 89/95
De descent module ( "Soyuz" Rusland)
De interne opbouw van het werkcompartiment (NASA MPLM)

De Lyappa arm techniek (Rusland)
Voor de werking zie dit YouTube filmpje
Dit is een 7-assige robotarm.
 Kan meer dan 22 ton objecten verplaatsen.
 En het kan vrij rond het hele ruimtestation kruipen.
De NASA Robot-arm kan hetzelfde als de CSS Robot-arm !!
(Niet te verwarren met de Canadarm)

De EVA hatch en railing (ISS)

Hier wordt e.e.a. uitgelegd door Zhang Bainan (chief engineer CAST)
Credit: China Central Television (CCTV)


Dit zijn de EXPRESS Racks voor de Chinese ISS:

De uitleg van elke Laboratorium Cabine Module komt t.z.t.

Het hele Chinese ISS project is allesbehalve een prestigeobject,
zo wordt het o.a. uitgerust met grote wetenschappelijke units.

Er zal o.a. onderzoek gedaan worden op het gebied van
 -geneeskunde, -biologie, biotechnoloie en vloeistoffysica
Ook naar kwantum-fysica, verbranding van materialen en houdbaarheid bij hoge temperaturen.
Er is verder een rack met een cantrifuge, atoomklok, een module voor kleine experimenten.
Ook kan er onderzoek gedaan worden naar microzwaartekrachten  en er is
een opslag mogelijkheid bij lage temperaturen.
De cabines bevinden zich niet alleen links en rechts in de wand, maar ook boven en onder.
Zo komen er 16 wetenschappelijke experimanten-kasten.
Deze wetenschappelijke laboratorium maken gebruik van zeer geadvanceerde technologien.

Overzicht van de Racks in de Tianhe-module

 

 

 


 




 


 


 



    


Shenzhou-12
met 3 ruimtevaarders aan boord.





Shenzhou-15
(29-11-2022)





Xuntian telescope
ook wel de CSST module genoemd.
(Chinese Survey Space Telescope)







CSST=Xuntian telescoop,   EUCLID=the new telecope 2022,   WFIRST=WideFieldInfr.Red Survey Telelcope,   HST=Hubble Space Telecope














Een betere weergave van de Ruimtetelescope



Reparaties of updates zijn aan de Xuntian in de toekomst mogelijk.






De Long March rockets family





LM-5B raket








CZ-7 raket





CZ-2F raket


De CZ-2F/G is de verbeterde versie van de CZ-2F.
Let op de ontsnappingstoren op deze raket.





                                               Het tijdschema van de opbouw van Tiangong-3    (c) GRY Zwolle 21-10-2025






Informatieve TV-uitzendingen van de CCTV-13 over de CSS

Chang'e

Maanverkenningsprogramma.

Het programma Chang'e is genoemd naar een Chinese legende over een jonge fee die naar de Maan vliegt.
China gaat sneller naar de voltooiing van het basismodel van zijn ambitieuze fase-vier maan-sonde missies
en heeft er het volste vertrouwen in om tegen 2030 voetafdrukken van het Chinese volk op de Maan
achter te laten, volgens de hoofdontwerper van China's maanverkenningsprogramma.

Wu Weiren, de hoofdontwerper van het maanverkenningsprogramma,
 legde de verklaring af in een interview met China Media Group (CMG)
 voorafgaand aan de achtste ruimtedag van China, die dit jaar op maandag viel.

"Tegen 2030 zal het Chinese volk zeker voet op de maan kunnen zetten. Dat is geen probleem", zei Wu.

Een jaar geleden kondigde de Chinese National Space Administration een plan aan
om te beginnen met de vierde fase van het maansondeprogramma,
 inclusief de lancering van drie missies genaamd de Chang'e-6, Chang'e-7 en Chang'e-8,
en de bouw van een internationaal maanonderzoekstation op de maan.

Wu Weiren zei dat de Chang'e-6-missie naar verwachting rond 2024 maanbodemmonsters
 van de andere kant van de maan zal verzamelen, wat de eerste keer zal zijn,
 dat de mensheid bodemmonsters zal verzamelen van de andere kant van de Maan.

De Chang'e-7-missie (te vergelijken met de Chang'e-5) is klaar om te landen op de zuidpool van de maan,
op zoek naar sporen van water. "We hopen daar water te vinden. Als er ooit water wordt gevonden,
 zou dat geweldig nieuws zijn voor het overleven van de mens op de maan," zei Wu Weiren.

De Chang'e-8-missie, die gepland staat voor lancering rond 2028,
is ontworpen om samen met de Chang'e-7  de basis te leggen
 voor de bouw van een maanonderzoeksstation op de zuidpool van de maan,
om de een reeks experimenten met de verkenning en het gebruik van maanbronnen.
Het plan omvat ook de lancering van de communicatiesatelliet Queqiao-2 in 2024
 ter ondersteuning van aanstaande landingsmissies op de achter kant van de maan.
"Er is daarboven een relais-satelliet, waarvan de belangrijkste functie is om
het communicatieprobleem tussen de aarde en hen op te lossen,
en ook Chang'e-7 en Chang'e-8 ondersteunt, aangezien ze
 op verschillende locaties zullen landen," aldus Wu Weiren.

Maan-gecentreerd deep space internet

De hoofdontwerper onthulde ook China's plannen om een maan-gecentreerd internet
 in de verre ruimte  te bouwen om de connectiviteit en navigatie
 voor toekomstige ruimtevluchtmissies te verbeteren, aldus de hoofdontwerper.

"We bouwen tevens een satellietconstellatie rond de maan, een systeem
dat communicatie-, navigatie- en teledetectiediensten kan bieden.
Daarna kunnen we toekomstige verkenning van de verre ruimte uitvoeren", zei Wu Weiren.
De satellietconstellatie zal naar verwachting nauwkeurige navigatie plus
een vlotte communicatie garanderenvoor de landing
 van onbemande sondes en bemande ruimtevaartuigen.
Trouwens, China heeft zijn zinnen gezet op het verkennen van de
 verre ruimtes, met als doel het sterrenbeeld uit te breiden naar grotere
 ruimtegebieden en internet naar de maan te brengen.

"Daarna zullen we ook een maangecentreerd deep space-internet bouwen
 met functies als communicatie, navigatie, teledetectie, enz.
 Door dit te doen, kunnen we onze aardegecentreerde ruimte-infrastructuur
 veranderen in een maangecentreerd systeem dat kan worden
 uitgebreid naar een breder bereik in het zonnestelsel.
 Met internet heeft de maan toegang tot tv-programma's, games en
het wifi-netwerk. En astronauten zullen zich nooit vervelen op de maan".

De hoofdontwerper zei dat China partners en wetenschappers van over de hele wereld
 verwelkomt om deel te nemen aan de bouw van het internationale maanonderzoekstation
op de maan, aangezien het land van plan is om meerdere ruimtevluchtmissies te lanceren om
 de basisstructuur van het station tegen het jaar 2030 te voltooien.

Meerdere landen en internationale instellingen zullen worden uitgenodigd om deel te nemen.

"Het door China gebouwde internationale maanonderzoekstation
 staat open (voor internationale partners).
 We verwelkomen de deelname van ontwikkelde landen zoals
 de Verenigde Staten en Europese landen.
We hopen ook dat BRICS-landen en enkele onderontwikkelde
 Afrikaanse landen zich bij ons zullen aansluiten.
We hebben een initiatief naar voren brengen voor iedereen om contracten,
 deals of strategische intentieovereenkomsten te ondertekenen”.

China heeft in 2004 formeel zijn maanverkenning "Project Chang'e" opgericht.
In december 2020 bracht de Chang'e-5 maansonde 1.731 gram monsters
 van de maan terug, waarmee de voltooiing werd gemarkeerd van het drietraps
 maanverkenningsprogramma van een baan om de aarde , landen en terugkeren.

Dan nu de start van het Chang'e missie verhaal.

Een gedurfde nieuwe missie naar de maan is vandaag gelanceerd (24 oktober 2007)
door de Chinese National Space Administration (CNSA). Chang'e-1 werd gelanceerd vanaf het
Xichang Satellite Launch Center, Sichuan, bovenop een Long March CZ-3A draagraket

Chang'e-1

Chang'e-1 vertegenwoordigt de eerste stap in de Chinese ambitie
om voor 2020 robotverkenners op de maan te laten landen.
Chang'e-1 wil vier missiedoelen bereiken. De 1e is om driedimensionale afbeeldingen
te maken van veel maanlandvormen en om kaarten te schetsen van belangrijke
geologische structuren op de maan. Deze mapping omvat de eerste gedetailleerde
afbeeldingen die zijn gemaakt van sommige regio's in de buurt van de maanpolen.

Chang'e-1 het 2e is om de overvloed van maximaal 14 chemische elementen
en hun verdeling over het maanoppervlak te analyseren. Het 3e is de diepte van de maanbodem te meten en ten
4e zal het het ruimteweer tussen de aarde en de maan onderzoeken.

Tijdens zijn hele missie stuurde Chang'e 1 ongeveer 175 gigabytes (GB) aan data terug naar de Aarde.
Volgens Chinese persberichten zou de Aziatische grootmacht erin geslaagd zijn
het volledige Maanoppervlak in kaart te brengen in drie dimensies.

Het ruimtevaartuig heeft een grote afmeting, weegt 2350 kg en zal opereren vanuit een lage,
cirkelvormige baan om de maan, op slechts 200 km boven het oppervlak van de Maan.
Vanaf hier zal het een jaar lang zijn wetenschappelijke missie uitvoeren.

ESA werkt samen met de Chinezen aan deze missie door ondersteuningsdiensten voor ruimtevaartuigen
en grondoperaties te leveren aan CNSA. Ook gaan de twee bureaus data delen en
een bezoekersprogramma stimuleren, zodat onderzoekers van elkaar kunnen leren.

Tijdens ESA's SMART-1-missie verstrekte het Agentschap de Chinezen details over de positie
en zendfrequenties van het ruimtevaartuig, zodat de Chinezen hun volgstations en grondoperaties
konden testen door het te volgen. Dit was onderdeel van hun voorbereiding op Chang'e-1.
Nu is het tijd voor Chang'e-1 zelf om te vliegen.

Hermann Opgenoorth, hoofd van ESA's Solar System Missions Division zegt:

"Deelname aan Chang'e-1 geeft Europese wetenschappers en ESA-experts
een welkome kans om hun expertise te behouden en door
te geven en hun wetenschappelijke werk voort te zetten.
Op basis van de ervaring die is opgedaan met deze eerste missie,
waren we van plan om samen te werken aan de volgende missies
in de Chinese Chang'e-lijn van maanverkenners."

Om zijn wetenschappelijke missie uit te voeren, heeft Chang'e-1 een verscheidenheid
aan instrumenten aan boord: een CCD-stereocamera, een laserhoogtemeter,
een beeldvormende interferometer, een gammastraal/röntgenspectrometer,
een microgolfradiometer, een hoogenergetische deeltjesdetector , en een deeltjesdetector voor zonnewind.

Chang'e-1, vernoemd naar de Chinese godin van de maan, vertegenwoordigt
de eerste fase in het Chinese Lunar Exploration Program (CLEP).
Dit programma duurt naar verwachting tot ongeveer 2020 en de volgende fase
omvat een lander en bijbehorende rover. Verder in de toekomst kijkend,
worden er plannen opgesteld voor een monsterterugkeermissie
om maanstenen voor analyse naar de aarde te brengen.

"ESA's expertise in het volgen van Chang'e-1 vormt de basis voor toekomstige samenwerking
met China. Het netwerk van volgstations van het Agentschap, ESTRACK,
is een hulpbron die niet alleen het Agentschap ten goede komt, maar ook
alle ruimtewetenschap door middel van dergelijke internationale samenwerking",
aldus Erik Soerensen , Hoofd van de sectie Systeemvereisten en
Validatie bij ESA's European Space Operations Centre.

Chang'e-2

Het ruimtevaartuig Chang'e-2, gelanceerd op 1 oktober 2010,
was de 2e maanmissie van China.

Voortbordurend op de doelen van de Chang'e 1-missie, moest deze fungeren als
een technische test-satelliet voor toekomstige Chinese maanmissies.

De belangrijkste doelstellingen zijn het terugzenden van hoge resolutiebeelden
van het maanoppervlak om te helpen bij het selecteren van een
toekomstige landingsplaats voor deChang'e 3 lander en rover-missie.
Ook zal de hoofdtechnologie voor een zachte landing op de maan worden getest.

Chang'e-2 is ontworpen als backup-satelliet voor het Chang'e 1-ruimtevaartuig
op basis van de DFH-3 Comsat-bus. De satelliet is aangepast voor zijn huidige missie.
De satelliet heeft een CCD-stereocamera aan boord met een ruimtelijke resolutie
van 10 m vanaf de nominale hoogte van 100 km. Op het ruimtevaartuig is een laserhoogtemeter
met een laserpulsfrequentie van 5 Hz en een radiale nauwkeurigheid van 5 m gemonteerd.

Chang'e-2 werd gelanceerd vanaf Xichang lanceerbasis op een Long March 3C raket
op 1 oktober 2010. Een 5-daagse trans-maancruise werd gevolgd door een vlucht
in een 12 uur durende elliptische baan om de maan om op 6 oktober, daarna gevolgd,
op 9 oktober 2010, door een verlaging naar een wetenschappelijke baan van 100 km.

De primaire wetenschappelijke missie eindigde op 8 juni 2011.
Tegen het einde van de missie werd de baan verlaagd tot 15 km x 100 km
om het volgvermogen van een nieuw X-band grondvolgsysteem te testen

Chang'e-2 verliet daarna de maan en kwam op 25 augustus 2011 in een baan
om het L2 Lagrange-punt. Het verliet de baan L2 op 15 april 2012 en vloog op
13 december 2012 op een afstand van 3,2 km langs de asteroïde 4179 Toutatis
en maakte close-upbeelden met een relatieve snelheid van 10,7 km/s

Vluchtprofiel van Chang'e-2 naar de Maan en asteroide Toutatis

Chang'e-3

Chang'e-3 is een maanlandingsmissie van de Chinese National Space Agency (CNSA),
ontworpen om de maan te bestuderen vanaf het stationaire landingsplatform en met een rover.
Chang'e-3 bestaat uit een Lunar Landing Vehicle (LLV) met een totale massa van 3700 - 3800 kg.
De LLV bestaat uit een zachte lander en rover, genaamd "Yutu" (Jade Rabbit).
De lander heeft een massa van 1200 kg en zal vier wetenschappelijke instrumenten vervoeren.

Maanmissie van Chang'e-3

Chang'e-3 gelanceerd aan boord van een Changzheng-3B (Long March 3B) raket
  vanaf het Xichang Satellite Launch Center op 1 december 2013
Het ruimtevaartuig werd op 6 december in een cirkelvormige parkeerbaan van de
gebruikelijke 100 km rond de maan gebracht na een remmanoeuvre van 361 seconden.

De LLV-baan werd vervolgens verlaagd tot een baan van 15 tot 100 km.
Bij perhelion op 14 december vuurde de LLV zijn stuwraketten af en
daalde af tot 100 meter boven het oppervlak.

Het zweefde op deze hoogte om naar een geschikte landingsplaats te gaan, daalde
vervolgens af tot 4 meter en stopte zijn motoren om naar de oppervlakte te vallen.
Chang'e-3 landde op 14 december in het noorden van Mare Imbrium.

De lander is uitgerust met drie panoramische camera's, een topografische camera,
een extreem-ultraviolette camera en een ultraviolette telescoop.



De Yutu-rover

De Yutu-rover rolde op 14 december op het maanoppervlak.

De rover is ongeveer 1,5 meter lang en heeft een massa van
120 kg met een laadvermogen van 20 kg bestaande uit vier instrumenten.
Het kwam aan het einde van zijn missie tot stilstand op 44,1208 N, 19,5122 W.
"Yutu" was ontworpen om ongeveer een jaar op het maanoppervlak te opereren.
Het is ontworpen en gebouwd door de China Academy of Space Technology (CAST).






Het is een zeswielig voertuig dat wordt aangedreven door zonnecellen.
"Yutu" heeft een maximaal bereik van 10 km en kan een gebied van
3 vierkante km verkennen gedurende 90 aardse dagen.
Instrumenten zijn onder meer een stereocamera, gronddoordringende radar,
zichtbare / nabij-infrarood beeldvormingsspectrometer en alfadeeltjesröntgenspectrometer.
Het heeft ook navigatie- en gevaren vermijdingscamera's en mogelijk een maanbodemsonde.
Gegevens worden in realtime teruggestuurd naar de aarde.

Chang'e-4

De Chang'e 4-missie is een lander die op 7 december 2018 naar de achterkant van de maan werd gebracht.
 Met de Long March 3B raket de ruimte ingeschoten die gelanceerd werd vanuit Xichang, China.
De landingsplaats was in de 186 km diameter Von Karman-krater in het noordwestelijke Zuidpool-Aitken-bekken.
Omdat de lander zich aan de achterkant van de maan bevindt, blokkeert de maan
het directe radiocontact met de aarde, dus moet er een relaissatelliet gebruikt worden voor de communicatie.
De Chang'e 4-lander was een back-up van de Chang'e 3-missie met dezelfde basisstructuur,
een landingsplatform en een rover, maar dan nu met een andere wetenschappelijke lading.
Chang'e-4 moest gebruik maken van een communicatie-relaysatelliet, die in een
een halo-baan om het aarde-maan L2-punt gebracht moest worden,om de
communicatie tussen de lander en de grondcontrole op aarde in stand te kunnen houden.

 
Om met de maanlander te kunnen communiceren heeft China op 20 mei 2018 de satelliet
Queqiao gelanceerd, die als verbindingsstation moest gaan functioneren.

De lander heeft een totale massa van 1200 kg en vervoert zijn eigen experimenten plus de rover Yutu-2.
De experimenten omvatten een laagfrequente (0,1 - 40 MHz) radiospectrometer (LFS),
een landingscamera (LCAM), terreincamera (TCAM), en een Lunar Lander Neutrons voor Dosimetry

Queqiao

Op 20 mei 2018, enkele maanden voor de start van de Chang'e 4-missie, werd de Queqiao
gelanceerd vanaf het Xichang Satellite Launch Center in China, op een Long March 4C-raket.
Het ruimtevaartuig deed er 24 dagen over om het gebied L2 te bereiken,
daarbij werd gebruik gemaakt van de zwaartekracht van de maan om brandstof te besparen.
Op 14 juni 2018 voltooide Queqiao zijn laatste brandstof en ging zo de missiebaan L2
binnen op een locatie die gelegen is op 65.000 kilometer van de maan

Medio juni 2023 heeft CNSA ermee ingestemd om de NASA en ander ruimtevaart organisaties
de Queqiao als maanrelaissatelliet te laten gebruiken voor toekomstige missies naar de achterkant
van de maan ! Dit is weer een nieuw gebaar van openheid en transparantie van China.

 

Behalve de apparatuur voor de communicatie had Queqiao ook de
Netherlands-China Low Frequency Explorer (NCLE) aan boord, een
radioastronomie-experiment om zwakke radiosignalen uit het vroege heelal te detecteren.

De 2 wetenschappelijke microsatellieten, Longjiang-1 en Longjiang-2 (NCLE)
werden gelanceerd met Queqiao. Helaas kwam alleen Longjiang-2 in een baan om de maan.

Longjiang-1 had blijkbaar op 21 mei 2018 problemen en bleef aanvankelijk in een baan om de aarde.
Longjiang-2 is wel met succes in een baan om de maan gekomen.
 Deze heeft gewerk tot 31 juli 2019, toen het op het maanoppervlak aan de andere kant insloeg.


Longjiang 2  ................................Queqiao................................Longjiang 1



In 2024 zullen waarschijnlijk samen met Queqiao-2, twee kleine satellieten worden mee
gelanceerd. Tiandu-1 van 61 kg, en Tiandu-2 van 15 kg, om technologien te testen
voor een toekomstige maannavigatie- en positioneringsconstellaties.
Queqiao-2 wordt in 2024 gelanceerd op een Long March 8 raket
ter ondersteuning van de Chang'e-6, 7 en 8 missies.
Wang Qiong (de plaatsvervangende hoofdontwerper van de toekomstige Chang'e-6 missie),
 heeft veklaard, dat de Chang'e-6 sonde, als back-up van de
 Changé-5 sonde, als missie heeft om maanmonsters te verzamelen
 aan de achterkant van de maan van 2024 tot 2025
Hu Hao (de hoofdontwerper van de derde fase van het maanverkenningsproject Chang'e-6)
merkt op, dat vergeleken met de relay-satelliet Queqiao-1 van Chang'e-4, de
nieuwe relay-satelliet Queqiao-2, over het geheel, een grotere verbetering zal krijgen.



Tiandu-1 en Tiandu-2

Quegiao is de eerste maanrelaissatelliet die ooit op deze L2-locatie is geplaatst.

Experiment (LND) en een biologisch experiment.

De Chang'e-4 bevat een rover, "Yutu 2", die gebaseerd is op de Chang'e-3 "Yutu" ("Jade Rabbit") rover.
De rover, met een totale massa van 140 kg, heeft een rechthoekig lichaam van 1,1 meter hoog,
1,5 m lang en 1 m breed, maar heeft in tegenstelling tot de Chang'e-3 rover geen robotarm.
Hij heeft 6 wielen, twee zonnepanelen en een schotelantenne. De wetenschappelijke lading
omvat camera's, waaronder een panoramische camera (PCAM),
een zichtbare/near-infrarood beeldvormende spectrometer (VNIS),
Lunar Penetrating Radar (LPR) en de Advanced Small Analyzer for Neutrals (ASAN)

De "Yutu-2" rover werd ongeveer 12 uur later van de helling van de lander naar de oppervlakte gereden.
De rover bewoog zich naar voren in de richting van een kleine krater en draaide zich daar om.

Op 6 januari ging de rover in een geplande winterslaap om zichzelf te beschermen
tegen de hitte van de maanmiddag en werd op 10 januari 2020 weer wakker
en ging verder met reizen en metingen doen. De rover stopte tijdens de lokale maannacht,
die begon rond 13-14 januari. Zowel de lander als de rover gebruikten een
radio-isotopische warmtebron om de overlevingstemperaturen op peil te houden.
"Yutu-2" hervatte de operaties overdag op 29 januari en de lander een dag later.
Het heeft tijdens de maannacht een winterslaap gehouden en is overdag
  operationeel, zoals gepland. Het was nog steeds actief vanaf oktober 2022.

Chang'e-5

Chang'e-5 was een maanmonster terugkeer missie van CNSA die op 23 november 2020 van start ging.
Het missiedoel was om te landen in de Mons Rumker-regio van Oceanus Procellarum
  gedurende maximaal één dag van de Maan (twee weken) te opereren en
een monster van ongeveer 2 kg terug te sturen maanregoliet, mogelijk van wel 2 meter diep.
Het monster werd teruggebracht naar de aarde in de retourcapsule en
landde in het Siziwang Banner-steppe van de autonome regio Binnen-Mongolië in China

Chang'e-5 werd gelanceerd vanaf het Wenchang Space Launch Center op het eiland Hainan,
 met een Long March 5 raket op 23 november 2020
Op 24 en 25 november werden twee geplande baancorrectiemanoeuvres uitgevoerd.
Het Chang'e-5 ruimtevaartuig ging op 28 november om 13:15 UT in een baan rond de maan
na een 17 minuten durende boegstoot en zakte de combinatie vervolgens
naar zijn nominale cirkelvormige baan van 200 km.

. Het afdaalmodule scheidde zich op 29 november van de orbiter.waarna de landing
plaats vond in de regio Mons Rumker van Oceanus Procellarum op 1 december 2020.
De lander kon slechts én dag op de Maan werken. De meeste activiteiten
vonden daarom ook plaats in de eerste 48 uur.
Er waren ongeveer vijftien bemonsteringssessies gepland, inclusief het scheppen en boren,
en zo kon er 1.731 kg maanregolietmonsters, tot een diepte van ongeveer
1 meter, worden verzameld en opgeslagen in een speciale container.
Deze monsters werden op 2 december om 14.00 uur in de container verzegeld.
Na het verzamelen en opslag van de monsters werd de container
door de robotarm in de kleine opstijgmodule van de lander geplaatst, die op
3 december van het  maanoppervlak opsteeg en ontmoette de orbiter op 5 december 2022
  waar toen de container over gebracht werd in de retourcapsule.
De opstijgmodule werd vervolgens losgekoppeld van de orbiter en deze
  sloeg vervolgens  te pletter op 7 december op de Maan

Chang'e-5 missie realiseerde de allereerste robot-docking in een baan om de maan
op 5 december 2020
De retourcapsule bleef 5 dagen in een baan om de maan draaien en vuurde
vervolgens zijn raketten af om in een baan om de aarde en de maan te komen.

Voordat de Chang'e 5-orbiter de aarde bereikte, scheidde hij zich van het
  monsterretourvoertuig en vuurde zijn raketten af op weg naar het zon-aarde
Lagrange-punt L1 voor een uitgebreide missie om technologie te testen en de zon te observeren.

Na een atmosferische "skip" -terugkeer op 16 december, landde de monstercapsule
in het Siziwang Banner-woestijsteppe van de autonome regio Binnen-Mongolië
in Noord-Chinar op 17 december.. Het monster werd teruggevonden en gewogen,
waaruit bleek dat 1.731 kg maanregoliet was geretourneerd

Deskundigen beschouwen de lancering van het opstijgvoertuig Chang'e-5 en
automatisch aanmeren in een baan om de maan als twee van de meest
uitdagende fasen van de monsterretourmissie.

Chang'e-3 en Chang'e-4 hadden rovers aan boord om te dienen als mobiele verkenners
  die het maanlandschap verkenden. De missie van Chang'e 5 op het maanoppervlak had
geen mobiele rover en het vaartuig was ontworpen om zijn werk in twee dagen in
  zonlicht te voltooien, in plaats van de superkoude maannacht van twee weken te overleven.

Chang'e-6

Chang'e-6, wordt nu voorbereid voor een nog meer uitdagende bemonsteringspoging aan de
achterkant van de maan in 2025 en zal gelanceerd worden met de Long March 5 raket van
het Wenchang Satellite Launche Center op het Hainan eiland.

Hu Hao (hoofdingenieur van het China Lunar Exploration and Space Engineering Center)
kondigde in een verklaring die werd uitgebracht op China's nationale ruimtedag in april van
dit jaar aan dat de Chang'e 6-sonde, zal bestaan uit een orbiter, lander, maanopstijgvoertuig
en een terugkeercapsule en zal moeten landen in het South Pole-Aitken (SPA) bekken.
Het SPA bassin is een kolossale, oude inslagkrater met een diameter van ongeveer
2500 kilometer die bijna een kwart van de achterkant van de maan beslaat.
Het inslagbassin, beschouwd als het oudste op de maan, bevat volgens een nieuw
rapport essentiële aanwijzingenover de geschiedenis van de maan en het zonnestelsel.

Chang'e-7

Chang'e 7 is een missie van de Chinese ruimtevaartorganisatie (CNSA)
om de maan vanuit een baan om de aarde en vanaf het oppervlak te verkennen.
De lancering is gepland in 2026. De wetenschappelijke doelstellingen van Chang'e 7 zal zijn:
1) informatie verkrijgen over de structuur van de binnenring van de maan, componenten van
mineralen/elementen, elektrische en magnetische velden, warmtestroom en zwaartekrachtvelden;
2) de verspreiding en bronnen van maanwater en vluchtige stoffen bestuderen en
direct de aanwezigheid en bron van waterijs op de maan bevestigen;
3) beeld energetische neutrale deeltjes in de magnetostaart van de aarde
af met een hoge ruimtelijke, tijds- en energieresolutie; en
  4) de maanomgeving bestuderen, inclusief het magnetische veld aan het oppervlak, maanstof en
 straling om de oorzaken van magnetische afwijkingen aan het oppervlak op te helderen.

Chinese National Space Agency

De binnenste ring zijn de banen om de Aarde
De middelste ring zijn de banen naar de Maan
De buitenste ring is de baan naar Mars.
Het -A- teken, symbool boven CNSA, is "mensen"
die centraal staan bij de exploitatie van de Ruimte
De olijftakken staan symbool voor de vreedzame aanpak.

============================================

Aan bovenstaande tekst is de uiterste zorgvuldigheid besteed.
Veel afbeeldingen zijn (c) CNSA
Alle gegevens zijn afkomstig van openbaar toegankelijke bronnen,
(publicaties, archieven en internet).
Desondanks kunnen er best fouten in voorkomen.
Constateert u fouten en/of hebt u vragen, correcties, aanvullingen ..
of wilt u b.v. foto's van de site gebruiken (c)
geef dit dan a.u.b. even aan mij door via het onderstaand E-mail adres.

Mijn motto in deze is: "2 weten meer dan 1".

Free only for personal and non-commercial use.

© Copyright 2019-2026 All Right Reserved.
T.R.P. van Grijfland 11-04-2026
Zwolle / Albufeira

p.van.grijfland at gmail dot com